บันทึกการให้ยาลูก กับนิสัยที่กันการให้ยาซ้ำ

เขียนทีหลังแล้วมันเลิกทำงาน

บันทึกการให้ยาทำงานต่างจากบันทึกอื่นทั้งหมด มื้อนมกับผ้าอ้อมกรอกทีหลังได้ ส่วนยาที่จดช้าไปนั้นสูญเสียจุดประสงค์ไปแล้ว

เมื่อคู่ของคุณถามครึ่งชั่วโมงให้หลังว่า "ให้ยาไปหรือยัง" คำตอบต้องอยู่บนหน้าจอแล้ว การมาจัดบันทึกตอนอาหารเช้ากันการให้ยาซ้ำไม่ได้

สี่อย่างในหนึ่งบรรทัด

• ชื่อยา ตามที่ระบุในใบสั่งยาหรือบนกล่อง
• ขนาดที่ให้ไปจริง
• เวลา
• ใครเป็นคนให้

ช่องสุดท้ายนี่แหละที่สำคัญในบ้านที่มีผู้ดูแลหลายคน มีมันแล้วไม่มีใครต้องโทรหาใครเพื่อยืนยัน

ต้องมีชื่อ เพราะระยะห่างต่างกัน

บรรทัดที่เขียนว่า "ยา" ทำให้คุณคำนวณอะไรไม่ได้เลย เพราะระยะห่างที่ปลอดภัยขึ้นกับว่าเป็นยาอะไร

| บรรทัดที่จด | นำไปใช้ต่อได้ไหม | | --- | --- | | 20.00 ให้ยา | ไม่ได้ — ไม่รู้ว่ายาอะไรและครั้งหน้าเมื่อไร | | 20.00 ยาลดไข้ 5 มล. (แม่) | ได้ — ชัดทั้งตัวยาและระยะห่าง |

การเขียนชื่อใช้เวลาเพิ่มสามวินาที และเป็นตัวตัดสินว่าบันทึกนั้นใช้ได้หรือไม่

เมื่อมีไข้ ให้วางไว้ข้างอุณหภูมิ

ถ้าคุณกำลังใช้ยาลดไข้ บันทึกจะค้ำจุนการตัดสินใจได้ก็ต่อเมื่ออยู่ข้างค่าอุณหภูมิ หลังให้ยานานเท่าไรจึงลด และกี่ชั่วโมงจึงกลับขึ้น คือสิ่งที่ถูกทบทวนในห้องตรวจพอดี

เกณฑ์การจดอุณหภูมิอยู่ใน บันทึกอุณหภูมิของลูก

การให้ยาจนครบและยาที่เหลือ

ยาที่แพทย์สั่งมักต้องให้จนครบแม้เด็กจะดูดีขึ้นแล้ว และนั่นแหละคือจุดที่การให้ยามักหยุดกลางคันโดยไม่รู้ตัว

การมองเห็นว่าอยู่วันที่เท่าไรและเหลืออีกกี่ครั้งกันการหยุดกลางคันได้เกือบทั้งหมด ส่วนการหยุดก่อนกำหนดจะยอมรับได้หรือไม่ขึ้นกับตัวยา จึงให้ยืนยันกับผู้สั่งยา

บันทึกไม่ได้ตัดสินใจแทน

บันทึกการให้ยาเก็บว่าให้อะไรและเมื่อไร ส่วนคำถามว่าให้เท่าไร ตอนนี้ให้ได้ไหม หรือใช้ยาสองตัวร่วมกันได้หรือเปล่า เป็นสิ่งที่บันทึกไม่ตอบให้

การปรับขนาดยาเองหรือแบ่งยาผู้ใหญ่เป็นเรื่องอันตราย ให้นำการตัดสินใจเหล่านั้นไปหาเภสัชกรหรือบุคลากรทางการแพทย์